Afgelopen kerst bracht ik door in de Vaucluse, een streek in het zuiden van Frankrijk. In Fontaine-de-Vaucluse, een toeristisch dorpje waar Petrarca graag kwam, bestelde ik een dagmenu.
Het verkiezingsprogramma van GroenLinks voor de Europese verkiezingen van mei 2014 besteedt haar eerste twee hoofdstukken ('Een sociaal Europa' en 'Meer democratie') aan een antwoord op de politieke en financieel-economische crisis in de Europese Unie. Het is echter de vraag of de antwoorden die GroenLinks formuleert daadwerkelijk haalbaar (effectief?) zijn.
Het Europa dat GroenLinks voorstaat, is van ons allen en is er voor ons allen. Hiertoe moet de Europese Unie (EU) wel hervormd worden. De maatregelen waarmee GroenLinks dit doel wil bereiken, zijn echter onrealistisch. Dat maakt het - helaas - waarschijnlijk dat het sociale Europa niet meer dan een utopie blijft.
Het verkiezingsprogramma van de PVV. De wisseling van het vijandbeeld (de islam maakt plaats voor Europa) geeft het verkiezingsprogramma van de PVV een banale, materialistische wending: van 'eigen volk eerst' naar 'eigen geld eerst'.
De Fyra-enquête is voorbij, en deed de mond een paar keer goed open vallen. De V250 trein, alias ‘het lelijke eendje’, danste over ruim tien jaar tijd ‘De stervende zwaan’ helemaal uit. Toch was het niet de techniek, maar disfunctionele politieke besluitvorming die de beoogde zwaan van de hogesnelheidslijn (HSL) de das om deed. De zaak illustreert de noodzaak van een doorbraak van solide, progressief-links beleid, zeker op Europees niveau.
Europa is tegenwoordig synoniem met crisis, maar Europa is veel meer. In dit nummer proberen we de kloof te dichten die gaapt tussen het politiek-economische Europa en de culturele identiteit(en) van het continent. Waar huist de ziel van Europa? In Griekse mythes van weleer, in de euro of in de namen van velen die opkwamen voor humaniteit?
Europa heeft zojuist verkiezingen achter de rug die werden gekenmerkt door een lage opkomst, en grote winst voor populistische partijen die van anti-Europese retoriek en voorstellen hun handelsmerk hebben gemaakt, vooral in Frankrijk en Engeland. Het zal voor het eerst zijn dat binnen het Europees Parlement anti-Europese stemmen veel zeggenschap zullen krijgen. De middenpartijen, die nog steeds veruit in de meerderheid zijn, en de media, zijn echter vaak zuinig over Europa: Europa waar het moet, natiestaten ‘zelf’ waar het kan, en liefst weer meer nationale soevereiniteit.
Net als in 1914, net voor de start van de Eerste Wereldoorlog, lijkt het spook van het nationalisme door Europa te waren. Waar in 1914 natiestaten bewust de confrontatie zochten, daar lijkt in 2014 het Europese project te lijden onder een verlangen naar de soevereine natiestaat. Bureau de Helling organiseerde 11 mei samen met Oikos en de Green European Journal een debat en twee exposities in Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond, over de toekomst van Europa in het licht van het nationalisme tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Het Nationaal Energieakkoord uit 2013 is niet meer dan een eerste stap naar een duurzame energievoorziening. Hoe ziet een structurele aanpak van de energietransitie eruit? De wetenschappelijke bureaus van zes partijen laten hierover hun licht schijnen in de essaybundel Energietransitie: politiek robuust, die op 22 september werd aangeboden aan Ed Nijpels, de voorzitter van de Borgingscommissie van het Energieakkoord.
Het Europese beschavingsideaal staat voor de oneindige zoektocht naar een meer vredelievende, zachtaardige, ontspannen, minder gevaarlijke maatschappij: een maatschappij waarin mensen niet langer bang zijn voor elkaar, voor hun instituties, of voor zichzelf.