Samen met oud-collega-Kamerlid Olger van Dijk (NSC) had ik het plan om provincies niet langer te dwingen het openbaar uit te besteden aan commerciële partijen. Wij dachten: geef provincies de mogelijkheid om weer hun eigen ov-bedrijf op te richten. Want waarom toch die heiligverklaring van de markt? Waarom accepteren we eigenlijk dat het allemaal steeds ongelijker, steeds minder, steeds schraler moet in Nederland? Wij zeggen: zet mensen centraal, laat niet alles om rendement draaien. Begin november nam de Eerste Kamer het wetsvoorstel aan.

Natuurlijk, het is geen revolutie die we hebben ontketend, maar voor mij zijn dit soort voorstellen wel hoe we linkse politiek moeten bedrijven. Wij kiezen voor mensen boven winst. In de zorg, in ons onderwijs, met onze volkshuisvesting en dus ook met ons openbaar vervoer. Op al die terreinen moeten we niet weggeven en verwaarlozen wat van ons is, zoals rechts wil. We moeten het koesteren, uitbouwen, en ja: heroveren. Zelfbewust, gedreven en helder over wat we willen. Juist omdat we ons een wereld voorstellen waarin niet de happy few – of dat nu pandjesbazen zijn of vervuilende multinationals – maar iedereen een vrij, zeker en gelijkwaardig leven kan hebben.

De uitslag van deze verkiezingen was niet wat we ervan hadden gehoopt. Maar de fout van de vorige keer is dat we te lang zijn blijven hangen in shock en neerslachtigheid. Die fout moeten we nu niet maken. Wat mij betreft gaat een nieuwe generatie laten zien dat linkse politiek geen tekort heeft aan beleid en plannen. De beuk moet erin. We moeten onze mensen het gevoel geven dat we door muren voor ze gaan.

Maar dat kan alleen als we ook zelf geloven in wat altijd al de belofte is geweest van linkse politiek. We hebben geen nieuw verhaal nodig. We willen een gelijke verdeling van kennis, macht en inkomen, want ongelijkheid drijft ons uit elkaar. Tot zover niets nieuws. Maar we moeten het vuur dat linkse politiek de energie geeft om ook echt dingen voor elkaar te krijgen opnieuw vinden, en flink opstoken. Noem het vibe, noem het lef, dat boeit me niet zoveel.

Mijn generatie is er meer dan klaar voor. Dus laten we het ook lekker claimen. Wij kunnen het gevecht met rechts makkelijk aan. En we hebben een verhaal waar heel veel mensen in Nederland het mee eens zijn. We moeten ze een reden geven om er ook echt met volle overtuiging in te geloven.