Er is binnen GroenLinks een kleine, maar fanatieke groep aanhangers van een onvoorwaardelijk basisinkomen. Bij een vorig partijcongres scheelde het niet veel of ze hadden het basisinkomen in het verkiezingsprogramma opgenomen gekregen. Ik schrijf dit stuk uit bezorgdheid omdat ik de indruk krijg dat sommigen in hun bekeringsijver de weg zijn kwijtgeraakt.
Dé euroscepsis bestaat niet: negatieve opvattingen over Europa variëren per lidstaat, afhankelijk van de nationale belangen. De EU zal een manier moeten vinden om met die verschillen om te gaan. De voortdurende focus op harmonisatie van Europees beleid werkt daarbij averechts: de EU is op een aantal beleidsterreinen gebaat bij een gedifferentieerde aanpak die per lidstaat verschilt.
De verkiezingen komen er aan. In de binnenkamers van onze politieke partijen stijgt de opwinding gestaag. Campagneteams worden ingericht, strategieën bepaald, verkiezingsprogramma’s gepresenteerd en kieslijsten opgesteld. Viel het je ook op dat menig politicus de afgelopen weken aankondigde eens wat meer tijd aan kind en gezin te willen besteden? Meestentijds zijn dit de Kamerleden die door krijgen dat ze niet op een verkiesbare plek terugkeren en eieren voor hun geld kiezen.
Europa moet grondig op de schop, vindt de Duitse politiek-filosoof Ulrike Guérot: alleen door de Unie om te vormen tot een republiek krijgt Europa het democratisch gehalte dat nodig is om te overleven. Een gesprek in het politieke hart van Europa met een utopische Europeaan. “Het werken aan een betere wereld lijkt op het bereiden van risotto: je begint bij de basis – gelijke rechten en vrijheid voor alle Europeanen – en dat bouw je heel, heel langzaam uit.”