Op voorstel van de Utrechtse wethouder Lot van Hooijdonk wees het laatste partijcongres van GroenLinks het correctieve referendum af en koos voor experimenten met deliberatieve democratie. Wat zijn haar eigen ervaringen met de overlegdemocratie?
Met ‘Het waagstuk van de politiek’ schreef filosoof Hannah Arendt een bundel die hoog op de leeslijst van hedendaagse politici zou moeten staan.
Hoe organiseer je als gemeente inspraak van burgers zonder je grip op het lokale initiatief te verliezen? Veel gemeenten worstelen met deze vraag. Het systeem van dorpsraden zorgt momenteel voor hoofdbrekens in het Brabantse Eersel.
Werkloosheid, groenonderhoud, sociale cohesie. Taken waar gemeenten verantwoordelijk voor zijn, maar waarvoor deze zich in de uitvoering belemmerd zien door beperkte budgetten. Steeds vaker springen sociaal ondernemers in het gat dat ontstaat. Met innovatieve oplossingen en externe financiers helpen zij mensen aan het werk en coachen ze jongeren. Hoe en onder welke voorwaarde kan een gemeente met sociaal ondernemers in zee gaan?
Het ziet ernaar uit dat referenda geen lang leven beschoren zijn. Misschien zijn referenda ook geen goed idee – democratie zou geen afspiegeling moeten zijn van enkel private voorkeuren – maar als het referendum bestaat, dan is zo’n donorwet nog geen slecht onderwerp. Want het gaat om een principiële zaak waarbij echt wat te kiezen is.
De milieubelastingen die GroenLinks bepleit, zoals de kilometerheffing, stuiten op maatschappelijke weerstand en populistische kritiek. Er is een manier om in te spelen op het wantrouwen tegen fiscale vergroening: het milieudividend.